11. dec, 2016

Nepkraai

Zoals velen van jullie weten woon ik in een huisje in het bos. Dat vind ik heerlijk. Het huisje is klein, maar wat je ervoor terugkrijgt is veel ruimte buiten. Dagelijks spelende eekhoorntjes en konijntjes voor het keukenraam. En natuurlijk allerlei soorten vogeltjes. Spechten, Vlaamse gaaien, vinkjes, meesjes, boomklevers, boomkruipers, roodborstjes en nog veel meer.  Te leuk vind ik dat! Eerlijk gezegd lok ik ze ook mijn tuin in met zaad, vetbollen, potten vogelpindakaas, pindaslingers  en brood. Overal staat of hangt wat te eten voor ze. Een ware "tuin der lusten" maar dan voor vogels. Nu ben ik uiteraard niet de enige menselijke bosbewoner hier. Er zijn nog meer mensen die op zo een begenadigd plekje mogen wonen. Alleen met dat verschil, waar ik dagelijks een enorm plezier aan beleef, is voor hen juist een dagelijkse bron van ergernis. Want vogels die eten, die poepen natuurlijk ook! En o jee, ze poepen weleens op het dak. En nog erger....van hun gekoer, getsjilp en trippelende pootjes op het dak worden mijn buren te vroeg uit hun slaap gewekt. Geluidsoverlast en rommel van de vogels. Dus wat schetst mijn verbazing?? Er is hier onder de menselijke bosbewoners een ware hype ontstaan! De hype van de nepkraaien. Zoals een plastic reiger de echte reigers in de vijvertjes moet afschrikken, zo moeten deze kunststof kraaien op het dak de vogels verjagen. En sinds er een buurman mee begonnen is heeft de populatie nepkraaien zich in korte tijd flink uitgebreid. Ik vind het een giller. Je woont in een bos en je gaat nepvogels inzetten om de oorspronkelijke vogels weg te houden. Het zijn dezelfde mensen die last hebben van de blaadjes van de bomen. En die van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat in de weer zijn met luidruchtige bladblazers. Om dan te constateren dat na een paar dagen de grond weer bezaaid ligt met bladeren. Tsja, je woont tenslotte in het bos. En weet je wat ik stiekem nou zo lollig vind? Net zoals de blaadjes zich gewoon weer op de grond laten vallen, zo zie ik de duiven en de eksters gewoon gemoedelijk naast de kunstkraaien op het dak zitten. Met zo'n blik van : Ik heb er schijt aan.Knipoogt  De natuur laat zich niet ( mis ) leiden.