8. nov, 2015

En zelfs de hemel kleurde rood

Het was stil in het bos. Akelig stil. Een stilte die je voelt. Die niet goed voelt. Een oorverdovende stilte................... Je hoorde geen vogeltje roepen of vliegen. Geen takje knisperen. Het hele bos hield zijn adem in. Zelfs de honden bleven angstvallig dicht bij me lopen. Dit is nou de uitwerking op de natuur van een dag jagen door "stoere stropers". Afschuwelijk!!                                                                                                                Vanochtend vroeg heerlijk gewandeld door hetzelfde bos. De vogels tsjilpten en floten volop. De herfstzon kleurde de bladeren geel en roestbruin en oranje. De specht roefelde op het dode hout en de eekhoorntjes daagden de honden uit door telkens vlak voor hun neus de boom in te vluchten. Nu was hetzelfde bos betoverd door een akelige kracht. Er heerste een sinistere sfeer. En dat kwam niet door de invallende duisternis maar door de angst en de geur van dood die in elke vezel voelbaar was.  Vanaf vanochtend elf uur tot vanmiddag half vijf knalden de jagers er op los. Ik kan me bijna niet voorstellen dat er zich nog een levend dier in dit stuk bos bevindt, zo zijn ze tekeer gegaan. Opgejaagd hebben ze alles. Met wel twintig man, met stokken, met honden, met auto's. Te erg! Ik heb het jammergenoeg heel de dag aan moeten horen omdat het bos achter mijn huis ligt. Bij iedere knal die ik hoor ( en dat zijn er veel ) stel ik me zo''n bang konijntje of zo''n prachtige ree in doodsnood voor die een schot hagel door zijn rillende lijf geschoten krijgt.....Hoe kun je dit doen, vraag ik me af. Hoe kun je voor je plezier een weerloos dier doodmaken..?!

Ik vond het een rotdag.  En zelfs de hemel kleurde rood.