28. feb, 2015

Verdriet en loslaten, hoe moeilijk is dat?!

Afgelopen maand niks geschreven. Niet omdat ik dat dan niet wil, maar omdat ik dat dan niet kan. Afgelopen weken had ik teveel verdriet en dat blokkeert mij om te schrijven. Verdriet om al het leed wat mensen dieren aandoen. Wat dat betreft is Facebook geen goed medium voor mij, want ik zie dagelijks zoveel ellende en dierenleed voorbij komen!!! Bijvoorbeeld van de Anti Dierproeven Coalitie,wat heb ik een respect voor deze mensen die zich hier met hart en ziel voor inzetten. Voor het leed dat dagelijks dieren wordt aangedaan in laboratoria: labradors, beagles, konijnen, vogeltjes enz. enz.Te gruwelijk en schandalig voor woorden. En dan de dieren uit de bio industrie, ook zo afschuwelijk en in en in zielig. En de dieren uit oorlogsgebieden en.. en.. en..Zo kan ik door blijven gaan. En dat komt bij mij heel hard binnen en soms heb ik er heel veel moeite mee om dat van me af te zetten. En ik heb het er helemaal ongelooflijk moeilijk mee als het dierenleed als het ware op mijn stoep zit.Zeer regelmatig vang ik hier honden op. Soms als tijdelijk adoptiegezin voor een stichting, soms voor mensen die tijdelijk even niet voor hun dier kunnen zorgen vanwege vakantie of vanwege, dikwijls vervelende, prive-omstandigheden. De honden worden hier onderdeel van de roedel. In het begin soms een beetje onwennig, maar heel snel zijn ze helemaal opgenomen in de groep.Maar dan....... Dan komt het onvermijdelijke moment dat ik ze moet laten gaan. Loslaten noemen we dat.......maar hoe kan ik loslaten waar ik zoveel van ben gaan houden? Honden die hier op zielsniveau geschonden aankomen. Die mij ,aanvankelijk heel voorzichtig, maar tenslotte onvoorwaardelijk hun volle vertrouwen schenken. Ik zie het verdriet in hun ogen, ik voel de pijn in hun lijf op het moment dat ik ze weer terug moet geven aan de mensen bij wie ze horen. Mensen die ze niet willens en wetens kwaad doen, maar die het met zichzelf zo moeilijk hebben dat er helemaal geen ruimte is voor deze dieren. Misschien maak ik het allemaal te ingewikkeld, maar ik kan daar moeilijk mee omgaan. Zo, toch voelt het goed dat ik dit heb kunnen delen. En nu ga ik weer veel schrijven van zoooooveel leuke dierendingen die ik meemaak. Over het eekhoorntje dagelijks voor mn raam,  over Buddy de bankhanger, over Molly, de wijze oude kat, over alles weer. Maar eerst nog loslaten straks......