13. jan, 2015

Wat een leed....

De ochtend is nog niet om en ik heb alweer zoveel dierenleed gezien en gehoord. Vanmorgen hoorde ik bij het nieuws een bericht over een ongeluk met paarden. Gisteravond waren er rond half zes vier paarden losgebroken in de buurt van Amstelveen.Helaas is een van de paarden aangereden en heeft zijn vlucht met de dood moeten bekopen. De andere dieren konden gelukkig weer in veiligheid worden gebracht. Vervolgens kijk ik op mijn mobiel even snel op Facebook en dan lees ik een bericht van iemand die zijn paard wegdoet. En dus zo een oproep doet voor een goed adres. Dit is dus iets wat ik nooit ga begrijpen......Hoe kun je nou een dier van je wegdoen???!!! Het is toch **********geen gebruiksvoorwerp!!!! Als je ziek wordt, huisvestingsproblemen, scheiding,  oke, er zijn verzachtende omstandigheden. Mijn dieren zijn mijn huisgenoten forever, ze zijn onderdeel van mijn gezin, ze horen erbij, in goede en in slechte tijden. Dus dit soort herplaatsingsproblemen stemt mij altijd triest. Dan zie ik op de heenweg wanneer ik naar het dorp rijd een dode eekhoorn langs de weg liggen. Op de terugweg ben ik gestopt en heb hem aan de kant gelegd. Ik vind het altijd zo'n rotgezicht, zo'n platgereden dier op de weg. Arme mooie eekhoorn met zijn witte buikje...nu ligt hij rustig op de bladeren onder de bomen. Thuis word ik gelukkig weer liefdevol en enthousiast begroet door vier honden, beetje veel, maar twee ervan zijn logeerhonden. Die hebben lekker al hun boswandeling achter vde rug en hun buiken vol. En nu liggen ze tevreden om mij heen verspreid terwijl ik dit stukje schrijf. Ook de poezen verkiezen met dit weer een plaatsje op de vensterbank met dit stormachtige weer.  Lieve mensen, er is al zoveel leed op de wereld. Laten wij, waar we kunnen, lief zijn voor alle dieren en ze beschermen.